پمپ های شناور به عنوان تجهیزات ضروری انتقال سیال، به طور گسترده در آبیاری کشاورزی، زهکشی صنعتی، تامین آب ساختمان و سایر زمینه ها استفاده می شود. عملکرد و عمر مفید آنها تا حد زیادی با انتخاب مواد تعیین می شود. اجزای مختلف به مواد مختلفی نیاز دارند تا مقاومت در برابر خوردگی، استحکام و مقاومت در برابر سایش را برآورده کنند.
اجزای اصلی یک پمپ شناور شامل بدنه پمپ، پروانه، محفظه موتور و مهر و موم است. بدنه پمپ معمولا از چدن، فولاد ضد زنگ یا پلاستیک مهندسی ساخته شده است. چدن کم هزینه و استحکام بالا را ارائه می دهد، که آن را برای حمل و نقل عمومی آب تمیز مناسب می کند، اما مقاومت در برابر خوردگی آن ضعیف است. فولاد ضد زنگ (مانند 304 یا 316) دارای مقاومت در برابر خوردگی عالی است و برای محیط های حاوی محیط های خورنده مانند تصفیه آب دریا یا فاضلاب شیمیایی مناسب است. پلاستیک های مهندسی (مانند پلی پروپیلن (PP) یا پلی اتیلن (PE)) معمولاً در پمپ های شناور سبک وزن استفاده می شوند. آنها مقاومت در برابر خوردگی قوی دارند و سبک وزن هستند، اما ظرفیت تحمل فشار آنها کمتر است.
انتخاب مواد پروانه مستقیماً بر راندمان پمپ و مقاومت در برابر سایش تأثیر می گذارد. آلیاژهای کروم بالا (مانند Cr28) و فولاد ضد زنگ گزینه‌های رایجی هستند و برای انتقال محیط‌های حاوی ذرات جامد مناسب هستند. پروانه های پلاستیکی مهندسی برای سیالات کمتر خورنده مناسب هستند اما مقاومت سایش ضعیفی دارند. محفظه موتور معمولاً از چدن یا فولاد ضد زنگ برای اطمینان از استحکام ساختاری و درجه بالایی از محافظت ساخته شده است. آب بندی ها اغلب از لاستیک نیتریل، فلوروبر یا سیل های مکانیکی ساخته می شوند تا از نفوذ مایعات به موتور و ایجاد آسیب جلوگیری کنند.
علاوه بر این، کابل پمپ شناور و جعبه اتصال نیز باید ضد آب و مقاوم در برابر خوردگی- باشد. مواد متداول عبارتند از PVC، لاستیک، و فولاد ضد زنگ.
به طور خلاصه، انتخاب مواد برای یک پمپ شناور مستلزم در نظر گرفتن جامع ویژگی‌های رسانه، محیط عملیاتی و عوامل هزینه است. انتخاب مواد مناسب نه تنها عملکرد و طول عمر پمپ را بهبود می بخشد، بلکه هزینه های تعمیر و نگهداری را نیز کاهش می دهد و عملکرد پایدار طولانی مدت را تضمین می کند.
